Φωτοεπισημάνσεις Νο 2. / 16 Ιουλίου 2011.

Φ Ω Τ Ο Ε Π Ι Σ Η Μ Α Ν Σ Ε Ι Σ

Μία φωτογραφία = χίλιες λέξεις

Από το Γιώργο Ι. Καζαντζή

tzokazan.Blogspot.com

Νο 2

Φίλες και φίλοι, όπως σας υποσχεθήκαμε στις Νο 1 φωτοεπισημάνσεις μας, που αναφέρονταν στην παρακαταθήκη που άφησε, η προηγούμενη Δημοτική αρχή, στη νέα, συμπληρώνουμε σήμερα το 2^ο μέρος και όπως τονίσαμε στο 1^ο μέρος, όχι τόσο για να κατηγορήσουμε την απερχόμενη Δημοτική αρχή, γιατί αυτό το έκανε ο λαός μας με την ψήφο του, αλλά, για να τονίσουμε τη μεταβίβασή της στη νέα Δημοτική μας αρχή, με την ελπίδα της καλλίτερης και σύντομης αξιοποίησής της.      

Τα μικρά έργα της καθημερινότητας, δεν θέλουν πολλά χρήματα, αλλά , πολύ ενδιαφέρον, παρακολούθηση και δουλειά, ΝΑΙ, ΔΟΥΛΕΙΑ και… περιορισμένα λόγια…

Φωτογραφία Νο 1.

Το σιντριβάνι του πάρκου ή πλατείας, Ι. Χρηστίδη, όπως συνηθίζεται να το αποκαλούμε. 

Στην ίδια κατάσταση, σε ότι αφορά τη λειτουργία, βρίσκονται και τα σιντριβάνια, της κεντρικής πλατείας και της βιβλιοθήκης, με κάποια μικροδιαφορά σε ότι αφορά την καθαριότητά τους.

Φωτογραφίες Νο 2και 3.

Τα καταπράσινα εικονιζόμενα πεζοδρόμια των φώτων μας , ανήκουν στους δύο σημαντικούς δρόμους, Αγίας Τριάδος και Επιβατών, που οδηγούν αντίστοιχα,, στο Μουσείο της πόλης και στον Ιερό Ναό, Αγίου Στεφάνου - Οσίας Παρασκευής, της Έπιβατιανής.

Αναφέρουμε ενδεικτικά την τρισάθλια κατάσταση που επικρατεί και στα πεζοδρόμια των δρόμων, Τραπεζούντας, Κομνηνών, Ι. Χρηστίδη, Μανουηλάντων (προ του κολυμβητηρίου ) κ.λπ..

Φωτογραφία Νο 4.

Η επικίνδυνη αυτή κατάσταση επικρατεί σε όλο το κέντρο της πόλης και δεν είναι λίγοι, οι συμπολίτισσες και συμπολίτες μας, που επισκέφτηκαν το νοσοκομείο με σπασμένα ποδάρια και ραμμένα κεφάλια, ευτυχώς χωρίς βαρύτερες συνέπειες, όμως, αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει η Δημοτική αρχή να λάβει τα προσήκοντα μέτρα για το σταμάτημα του κακού με κάτι χειρότερο. Λύσεις υπάρχουν για να καλυφθούν οι απροσεξίας του παρελθόντος και μάλιστα το γρηγορότερο.  

Φωτογραφία Νο 5.

Ότι απέμεινε από την ηλεκτρονική στάθμευση των αυτοκινήτων της περιόδου 1996-1998, όταν νέα δημοτική αρχή, που προέκυψε την περίοδο 1999-2002, με το σαλιγκαροειδές στένεμα των δρόμων αυτοκαταργήθηκε το σύστημα, αφού καλοπληρώθηκε, ο ανάδοχος του έργου, με μερικά εκατομμυριάκια δραχμές.

Από το1967-2011(μέχρι σήμερα), τα λείψανα αυτά, ταλαιπωρούν τα ..πεζοδρόμια και τους πεζούς, τη στιγμή που ο ρακοσυλλέκτης σε καθημερινή βάση μας ενημερώνει για τις..καλές προθέσεις του να μας απαλλάξει από την ενοχλητική παρουσία τους

Φωτογραφία Νο 6.

  

Δημοτικό Συμβούλιο Πτολεμαϊδος 1998- 2011. Έχουν περάσει 13, σχεδόν, χρόνια από τη λήψη της εικονιζόμενης, στη φώτο μας, απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου και η απόφαση αυτή παραμένει ακόμα ανεκτέλεστη, δεδομένου μάλιστα, πως είναι η μοναδική απόφαση, του είδους αυτού, που ακολούθησε την προβλεπόμενη διαδικασία της  έγκρισης από την αρμόδια επιτροπή , ονομασιών και μετονομασιών της Περιφέρειας.

Ευελπιστούμε στην σύντομη υλοποίηση της  έννομης απόφασης του …1998.

Φωτογραφία Νο 7.

Πρόκειται για τη διασταύρωση των δρόμων, Πτολεμαίων-Επιβατών-Θράκης . Από τις 3 γωνίες λείπουν οι πινακίδες σήμανσης των οδών και η 4^η τα σημάδια της τα άφησε στο Ι.Χ. που την επισκέφτηκε. Παρόμοιες περιπτώσεις έχουμε και στην Τσαλδάρη, Μ. Ιωακείμ, Διαδόχου Παύλου και..βάλτε.

Φωτογραφία Νο 8

Τρία περίπτερα στη σειρά κλειστά εδώ και μερικά χρόνια, αν συμπεριλάβουμε και τα υπόλοιπα του
δρόμου 25^ης Μαρτίου, τότε θα ξεπεράσουμε τα 10 .Δεν είμαστε οι αρμόδιοι για να ερευνήσουμε τα
κριβή αίτια, όμως, πιστεύουμε πως, λίγο ο μεγάλος αριθμός των περιπτέρων, λίγο τα μεγάλα ενοίκι
των δικαιούχων, αρκετά η αντικαπνιστική εκστρατεία, λίγο οι τιμές των ειδών καπνίσματος, αρκετά οι
άδειες πώλησης σε οποιοδήποτε χώρο και ας μη ξεχνάμε και το στένεμα των δρόμων του κέντρου,
που δεν επιτρέπει, έστω και την μικρόχρονη στάση των αυτοκινήτων.

Πέρα όμως, από όλα αυτά, πιστεύουμε πως οι σημερινές συνθήκες δεν συνηγορούν στις αθρόες
χορηγήσεις αδειών περιπτέρων και μάλιστα σε θέσεις κυκλοφοριακών κόμβων και θα τονίσουμε,πως,
σε κάθε περίπτωση τον πρώτο λόγο θα πρέπει να έχει η Δημοτική αρχή..

Φωτογραφία Νο 9.
 

\

Φωτογραφία Νο 10.

 

Υποτίθεται, "μοντέρνος" κάδος συλλογής απορριμμάτων, το 2000.

Το εικονιζόμενο  “Μοντελάκι”συγκέντρωσης απορριμμάτων της πόλης μας(περί τα 15 τοποθετήθηκαν), έκαναν την εμφάνισή τους το 2000-2001 και αφού η τοποθέτησής τους ταλαιπώρησε ορισμένες περιοχές και Δημοτικούς άρχοντες της εποχής, σφραγίστηκαν καλά, προφανώς, λόγο μεγάλου κόστους λειτουργίας, χωρίς καν να δοκιμαστούν. Έτσι, τα μοντελάκια μας φιγουράρουν, χωρίς κανείς να σκεφτεί μια κάποια αξιοποίηση με τη διαμόρφωσή τους σε μικρά ωραία παρτεράκια με λίγα λουλουδάκια, για να δούμε, επιτέλους και εμείς, έστω και μετά από τόσα χρόνια, μια “τούφα” λουλούδια σε δημοτικούς χώρους.  

Φωτογραφίες Νο 11 και 12.

Αυτή είναι η κατάντια, ενός αγωνιστή της Πατρίδας και ενός αγωνιστεί για την υγεία μας.

Ο ανώνυμος, Έφεδρος Αξιωματικός και ο δωρητής του Νοσοκομείου μας, Αθανασιάδης-Μποδοσάκης.

 Το σχόλιό μας κ., Δήμαρχε, είναι μονολεκτικό.  “ΕΥΕΛΠΙΣΤΟΥΜΕ”.

Φωτογραφία Νο 13..

Ανοίγοντας την πόρτα του Δημαρχιακού σας γραφείου, κάθε πρωί, κ. Δήμαρχε και κοιτώντας αριστερά στο παράθυρό σας,

Αντικρίζετε δύο από τα ποιο σημαντικά πράγματα της ύπαρξής μας: 1) Την ανατολή του Ηλίου, την ανατολή και την πορεία της ζωής  και 2) Την κυανόλευκη Σημαία μας να κυματίζει στο ψηλότερο σημείο του Ιστού, Το σύμβολο της Πατρίδας μας, Την ίδια την Ελλάδα μας και την ορθόδοξη Πίστη μας. Μπορεί κ. Δήμαρχε, να κάνουμε λάθη, μπορεί να δημιουργούμε κρίσεις κάθε είδους, μπορεί να πέφτουμε χαμηλά, όμως Τη Σημαία μας την κρατάμε ψηλά, πολύ ψηλά και μεγάλη, όπως την ταιριάζει!!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στον ΠΤΟΛΕΜΑΙΟ και τον ΕΟΡΔΑΪΚΟ ΠΑΛΜΟ,

Νο 2 / 2011.

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι. Νο 19 / 11 Μαϊου 2011.

ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ
ΚΑI ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ.

Γράφει ο Γιώργος Ι. Καζαντζής.
Giorgoskaza.blogspot.com.

Φώτο Νο 1, 2,και 3. Από την τελετή των αποκαλυπτηρίων της προτομής του Εφέδρου Αξιωματικού στην Πτολεμαϊδα το 1975.
Σε συνεδρίασή της, η  Διοίκηση του γραφείου εφέδρων Αξιωματικών Πτολεμαϊδος, αποφάσισε την κατασκευή και τοποθέτηση, σε κεντρικό σημείο της πόλης μας, της προτομής του ανώνυμου έφεδρου Αξιωματικού. 
Την απόφασή της αυτή κοινοποίησε στο Δήμο με την παράκληση, το δημοτικό μας συμβούλιο, σε συνεδρίασή του, να εγκρίνει και να υποδείξει το σημείο τοποθέτησής της.
Ο Δήμος μας, με την απόφασή του 57/1975 με ευχαρίστηση παραχώρησε και υπέδειξε το χώρο της κεντρικής πλατείας προ του εστιατορίου "ΠΛΕΞΙΔΑ" (σημερινή καφετέρια Πλεξίδα), που επικυρώθηκε και από τη Νομαρχία με το 10572/ 19-5-1975 έγγραφό της.
Ύστερα από διαπραγματεύσεις και προπλάσματα που τέθηκαν υπόψη της, η Διοίκηση του Γραφείου, ενέκρινε και ανέθεσε την λάξευσή της στον εκ της γειτονικής Φλωρίνης μαρμαρογλύπτη, Δόγουλη Νίκο.
Η όλη κατασκευή ελέγχθηκε και ικανοποίησε απόλυτα τη Διοίκηση που την τοποθέτησε στο σημείο που της υπέδειξε η Δημοτική μας αρχή και όρισε την 24η Αυγούστου 1975 για τα αποκαλυπτήριά της..
Σημειώνουμε, πως, Δήμαρχος, την εποχή εκείνη, ήταν ο κ. Ανέστης Σπανίδης.
Στην τελετή των αποκαλυπτηρίων παρέστησαν, οι Εκκλησιαστικές αρχές, ο Νομάρχης Κοζάνης, Καραγκουνίδης Αθανάσιος, ο ΔΕΠΑΘΑ, Αντιστράτηγος, Δεμέστιχας Δημήτριος, ως εκπρόσωπος του Αρχηγού ΓΕΣ (Γενικό Επιτελείο Στρατού), ο Στρατηγός της ΙΧ Μεραρχίας, ως εκπρόσωπος του Α΄Σώματος Στρατού,  ο Δήμαρχος Πτολεμαϊδος, Ανέστης Σπανίδης, ο Διευθυντής του ΓΥΕΝ  Κοζάνης, Παπαχρήστου Μιχάλης και τα μέλη του Γραφείου Υπηρεσίας Εφέδρων Νομού Κοζάνης, τα μέλη των εφέδρων Αξιωματικών Εορδαίας και πλήθος Κόσμου. 
Το σχετικό Εκκλησιαστικό τελετουργικό τέλεσαν οι Ιερείς της πόλης μας,

Φώτο Νο 1. 

Ο Πρόεδρος του Γραφείου Εφέδρων Αξιωματικών Εορδαίας, Βασίλης Ζεϊμπέκης, αφού ευχαρίστησε τους παριστάμενους για την παρουσία τους, αναφέρθηκε, στη δραστηριότητα του Γραφείου στους Εθνικούς και Κοινωνικούς τομείς, επεσήμανε το ρόλο των εφέδρων Αξιωματικών στους αγώνες του Έθνους, που αποτέλεσε και το σκεπτικό της Διοίκησής μας, για την τοποθέτηση της 1ης πανελλήνιας  προτομής, του Ανώνυμου Έφεδρου Αξιωματικού, στην πόλη μας, στην πόλη που έχει την τιμή να φέρει την ονομασία του γενναίου Στρατηγού του Μ. Αλεξάνδρου, “ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ”.
Τα αποκαλυπτήρια έγιναν από τους, Αντιστράτηγο, Δεμέστιχα Δημήτριο, Νομάρχη, Καραγκουνίδη Αθανάσιο και Δήμαρχο, Σπανίδη Αναστάσιο (Ανέστη).
 Τιμές απέδωσαν, διμοιρία στρατού και η μπάντα του Α΄ Σώματος Στρατού.
Στη φώτο μας, διακρίνουμε ακόμα, τον Ιερέα, Σάπκαρη Ιωάννη, τον Ιεροψάλτη, Χατζηπαναγιωτίδη Αριστείδη και τον Ιερέα, Δημητρόπουλο..
Για την Ιστορία αναφέρουμε τα ονόματα των μελών της Διοίκησης του 1975.
Πρόεδρος, Βασίλης Ζεϊμπέκης, Γραμματέας, ο γράφων, Γιώργος Καζαντζής, Ταμίας, Σπύρος Δημητριάδης και μέλη, Γιάννης Βέργος και Γιώργος Ελευθεριάδης.

Φώτο Νο 2.

Η προτομή του Ανώνυμου Εφέδρου Αξιωματικού, με φόντο το πλήθος και το εστιατόριο “Πλεξίδα”, όπως τοποθετήθηκε αρχικά στις 24 Αυγούστου 1975.

Φώτο Νο 3.
 

 

Επίσημοι και παριστάμενοι αποδίδουν τιμές.

Στη φώτο μας,  από αριστερά: O Αντιστράτηγος Δεμέστιχας Δημήτριος, ο Νομάρχης, Καραγκουνίδης Αθανάσιος και πίσω, ο Δήμαρχός μας, Σπανίδης Αναστάσιος, ο στρατηγός της ΙΧ Μεραρχίας και ανώτατοι αξιωματικοί του Α΄Σώματος Στρατού.
Πρέπει να σημειώσουμε, πως, η όλη δαπάνη της προτομής (σοβαρή για την εποχή) καλύφθηκε από τα μέλη του γραφείου Εορδαίας.

 Φώτο Νο 4. Φιλική παρέα στον καφενέ της άνω Πτολεμαϊδος το 1948.

Φιλική παρέα ωρίμων νέων, της άνω Πτολεμαϊδος, απολαμβάνουν το καφεδάκι τους στο γνωστό καφενείο του μερακλή, Φραγκούδη Βάσου, με τα καλαμπουράκια του, τις φάρσες του, τις ατελείωτες Ιστορικές του διηγήσεις, από τις αλησμόνητες πατρίδες της Μ. Ασίας τη… δράση του, αλλά και τον τρόπο διαλογής των … Ντιζέζ (τραγουδίστριες) του Κέντρου του, κατά τις γιορτές και τα καλοκαιρινά Σαββατοκύριακα.      
Στη φώτο μας, από αριστερά
Σειρά 1η,κάτω: Ασημακόπουλος Δημήτρης (Κοζάνας), Δαλκιρανίδης Σταύρος (σεξ), Ιωαννίδης Στέφανος (Μαντράχαλος), Καλαϊτζόπουλος Γιώργος, Ευγενίδης Δημήτρης (ψημένος) και Καλαϊτζόπουλος Δημήτρης (Σμυρνιός).
Σειρά 2η, πάνω: Ο γνωστός μας-άγνωστος Χ και ο Αντωναρίδης Παναγιώτης.

Φώτο Νο 5. Πάσχα 1955 στο στρατόπεδο Πυροβολικού στο Βογατσικό Καστοριάς.

Αν εξαιρέσουμε την επιθυμία των στρατιωτών να βρίσκονται, τις Άγιες ημέρες του Πάσχα, κοντά στα αγαπημένα τους πρόσωπα, άνετα θα μπορούσα να πούμε, πως, στο στρατό περνούν πολύ καλλίτερα.  
Στη φώτο μας,  στο αριστερό δίδυμο, οι έφεδροι ανθυπολοχαγοί, Ψαραδέλης Γρηγόρης, από Αθήνα και Λαμπρόπουλος Γιάννης, από τον Πειραιά, ενώ, το δεξιό δίδυμο αποτελούν, δύο συμπατριώτες μας, δύο αχώριστοι παιδικοί φίλοι και συμμαθητές στο Δημοτικό και το γυμνάσιο Πτολεμαϊδος, που μαζί υπηρετούν και την στρατιωτική τους θητεία, στις μονάδες Πυροβολικού και αντιαεροπορικού αντίστοιχα, στο γειτονικό μας Βογατσικό Καστοριάς, ο Λοχίας, Αδαμίδης Μίμης (Μπάτζης) και ο γράφων Ανθυπολοχαγός , Καζαντζής Γιώργος.

Δημοσιεύτηκε στον Εορδαϊκό Παλμό, στο φύλλο 1270 11 Μαΐου 2011, σελίδα 27, ημέρα Τετάρτη.

Νο 19 / 2011

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι: Νο 18 / 4 Μαϊου 2011.

ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ

ΚΑI ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ.

Γράφει ο Γιώργος Ι. Καζαντζής.

Giorgoskaza.blogspot.com.

Φώτο Νο 1. Από τα Καϊλάρια (Πτολεμαϊδα) του 1939. 

Σκοπός της σημερινής μας φώτο είναι να ξαναζωντανέψουμε τη μνήμη των παλιών με τα πανέμορφα μικρά σπιτάκια της εποχής τους, που μπορεί  να μη είχαν την εξωτερική λάμψη του πλαστικού ή του μαρμάρου ή και ακόμη της φανταχτερής ειδικής πέτρας της σήμερον, είχαν όμως τη λάμψη, τη ζεστασιά , τη δροσιά , τη φιλοξενία, την καλοσύνη της ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ των ενοίκων τους.

Είχαν την πόρτα τους ορθάνοικτη, χωρίς λουκέτα ασφαλείας, και ματάκια, όχι μόνο στους διπλανούς γείτονες, συγγενείς και φίλους, αλλά, στον άγνωστο διαβάτη που οι ανάγκες της ζωής οδήγησαν τα βήματά του στο κατώφλι της ανοικτής πόρτας τους, όπου τον περίμενε ο σοφράς (τραπεζάκι χαμηλό) στρωμένος με ότι καλλίτερο μπορούσε να του προσφέρει το μεγαλείο της ψυχής του..

Το στιλ των αγροτόσπιτων, της αναφερόμενης εποχής, ήταν σχεδόν, παρόμοιο του εικονιζόμενου, κτισμένα με πλιθιά από χώμα και άχυρο καλά ζυμωμένα και στεγνωμένα με τις χρυσές ακτίνες του ηλίου, υλικά που διέθετε  το κάθε νοικοκυριό στην τεράστια αυλή του και τον αχυρώνα του, με εξαίρεση ορισμένους που είχαν κάποια δυνατότητα να αγοράσουν, από τα τοπικά κεραμοποιεία, μικρά ψημένα, στο καμίνι, τούβλα.

Η εξωτερική τοιχοποιία  των σπιτιών, με τα χειροποίητα τούβλα της αυλής, είχε φάρδος πάνω από 50 εκατοστά και εξασφάλιζε, όχι μόνο την αντοχή τους, αλλά και τη σχετική θερμότητα, κατά τη διάρκεια των φοβερών παγετώνων του χειμώνα και τη δροσιά κατά τους θερμούς καλοκαιριάτικους  μήνες, αποτελούσαν δηλαδή, τα καλοριφέρ, θέρμανσης και δροσιάς, της εποχής.

Οι μεγάλες αυλές, με τα καρποφόρα  δέντρα-συνήθως, αχλαδιές, κυδωνιές, δαμασκηνιές, βυσσινιές κ.λ.π.- εξασφάλιζαν, ένα μέρος από τα απαραίτητα φρούτα τους, αλλά και ένα μέρος για τις γεωργοκτηνοτροφικές τους εργασίες, όπως, τα φυτώρια του καπνού, το πρώιμο     

κριθάρι (χασίλι) για την τροφή των ζώων και κύρια για τα άλογα., όμως, κρατούσαν και ένα μικρό χώρο για μερικές τριανταφυλλιές γαριφαλιές και άλλα λουλούδια, αν τώρα μέσα σ΄ αυτά ξεφύτρωναν και μερικά γαϊδουράγκαθα, ε, δεν θα πήγαιναν και χαμένα, γιατί, ο συμπαθείς, εργατικός και υπομονητικός, κυρ Μέντιος, θα τα δεχόταν με μεγάλη χαρά και ..ευχαρίστηση.

Το εικονιζόμενο σπίτι, βρίσκονταν στην οδό Γυμναστηρίου (σημερινή, Ανανία Νικολαϊδη) στα κάτω Καϊλάρια και κτίστηκε το 1939, ενώ η φώτο μας είναι το 1952.

Στη φώτο μας, από αριστερά: Η αρχόντισσα του σπιτιού, Σταυριανίδου Ελένη, Ιπληξιάδου Μαίρη, από το Περιστέρι Αττικής, ο άρχοντας του σπιτιού, Σταυριανίδης Γιάννης (Πεζός), Χατζησταυριανίδου Αθανασία του Θουκυδίδη, Σταυριανίδου Ι. Θωμαή, Σταυριανίδου Ι. Φρώσω, Ιπληξιάδης Μιλτιάδης, από το Περιστέρι Χατζησταυριανίδης Θουκυδίδης του Πεζού ( εξ  ου και το Πεζός).  

Διευκρινίζουμε, πως, Σταυριανίδης και Χατζησταυριανίδης, είναι αδέλφια, που, για λόγους .. οικονομίας, ο πρώτος αφαίρεσε το.. Χατζή.

Φώτο Νο 2. Ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης συμπαραστάτης του Δήμου μας για την ελεύθερη πληροφόρηση και ψυχαγωγία του λαού μας, το 1988.

Πρόκειται, φίλες και φίλοι, η εποχή που έκανε τα πρώτα Βήματα της η δορυφορική αναμετάδοση προγραμμάτων της ενωμένης Ευρώπης και το υπερβολικό κόστος των μηχανημάτων ήταν ασήκωτο για τον κάθε πολίτη.

Οι απολαύσεις της ζωής δεν είναι προνόμιο μόνο των ολίγων οικονομικά ισχυρών, αλλά όλου του λαού μας. Με τη σκέψη αυτή, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης τοποθέτησε δορυφορικά μηχανήματα για να μπορούν να τα απολαμβάνουν οι Θεσσαλονικείς και όχι μόνο. 

Η ενέργεια αυτή του Δημάρχου δεν άρεσε στους κρατούντες της εποχής και άρχισαν έναν πόλεμο παρεμβάσεων με συλλήψεις, διώξεις και δικαστήρια.

Στο πνεύμα αυτό, του δημάρχου Θεσσαλονίκης κινήθηκε και η δική μας Δημοτική, που εγκατέστησε τα πανάκριβα δορυφορικά μηχανήματα και οι συμπολίτες μας της Εορδαίας, απολάμβαναν τα πλούσια προγράμματα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας της ενωμένης Ευρώπης και όχι . 

Το ίδιο σκηνικό, των διώξεων, άρχισαν και με το Δήμο μας που, που όχι μόνο δεν έπαυσε τη λειτουργία τους, αλλά, απτόητος συνέχισε 

Την προσφορά του στο λαό μας.

Έτσι, οι διώκτες της ελεύθερης πληροφόρησης, με μια μεταμεσονύκτια επιχείρηση, που θύμιζε την πολεμική επιχείρηση, “ΒΑRBAROSA”, με άνδρες των ματ, από τρία σημεία κατέλαβαν και κατέστρεψαν το κάστρο και λαφυραγώγησαν τα …υπάρχοντά του.   

Έτσι, βρέθηκε στην πόλη μας, ο 1ος παθών, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Σωτήρης Κούβελας, για να συμπαρασταθεί στο 2ο παθόντα, Δήμο Πτολεμαϊδος , που όμως, την επόμενη ξανά λειτούργησαν τα μηχανήματα που υπάρχουν μέχρι και σήμερα.

Στη φώτο μας, από αριστερά:

Σειρά 1η, κάτω: Χατζηνικολάου Νίκος, Καζαντζής Γιώργος, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Κούβελας Σωτήρης, ο Δήμαρχος Πτολεμαϊδος, Μαυρομάτης Κώστας  και ο γεωπόνος της Αγροτικής Τράπεζας Φούντογλου Χρήστος. 

Σειρά 2η: Πουταχίδης Πέτρος, Πουγαρίδης Κοσμάς, Ζεϊμπέκης Βασίλης, ο Σάκης, Κωστερίδης Τάσος, Ανδρεάδης Κώστας, Πλακεντάς Νίκος, Καραχισαρλής Κυριάκος και Κεβρεκίδης Θωμάς.

Σειρά 3η: Καλαβρινός Μιχάλης, Κοβλακάς Χρήστος και Ραμπίδης Χάρης

Φώτο Νο 3. Μαθητική παρέα εκδρομή στα καβάκια της Αρδασσας στις 8-5-1958.

Στα πλαίσια. του ετήσιου προγραμματισμού των καθιερωμένων σχολικών εκπαιδευτικών εκδρομών, αναφέρεται και η πραγματοποιηθείσα εκδρομή, στα καβάκια της Αρδασσας, της 8ης Μαΐου 1958, της Ζ΄τάξης του 8τατάξιου Γυμνασίου Πτολεμαϊδος..

Μετά την … εκπαιδευτική  λεζάντα, ακολούθησαν τα παιχνίδια, οι χοροί, τα τραγούδια, τα Μαγιάτικα στεφάνια και το φαγοπότι, οι καλοί μας φίλοι συμπλήρωσαν την ευχάριστη μαθητική τους μέρα με μια αναμνηστική φωτογραφία από τον καλλιτέχνη στο είδος. Γιώργο Γιαννόπουλο.

 Στη φώτο μας, από αριστερά, η συμμαθητική παρέα: Κεφαλίδης Χαράλαμπος (Λάμπης), η Κομήνια Ελένη, Γκόγκας Χαράλαμπος (και κατά το Βλατσιώτικο, Λάμπρος) και  κλίνει η παρέα με τον Λάτσιο Στέργιο.

Φώτο Νο 4. Τρία αστέρια του νεώτερου ΑΡΗ Πτολεμαϊδος το 1969.

Τρεις αμυντικοί γίγαντες, συνεχιστές της πορείας του Θρυλικού ΑΡΗ Πτολεμαϊδος το 1969 σε αναμνηστική φωτογραφία με φόντο, τις κερκίδες του γηπέδου και το Διοικητήριο (σημερινό Δημαρχιακό κατάστημα) λίγο πριν την έναρξη τον αγώνα Πρωταθλήματος της ομάδας μας. 

Το κατάμεστο γήπεδό αδιάψευστος μάρτυς της καλής πορείας της ομάδας και το κρίσιμο του αγώνα που θα αρχίσει σε λίγο.

Στη φώτο μας, από αριστερά: Τανίδης Γιώργος- αμυντικός (σέντερ μπακ), Γεωργιάδης Παύλος (Λάκης)-τερματοφύλακας και Μανώλας Μιχάλης, αμυντικό (προωθημένο χαφ) .

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στον ΕΟΡΔΑΪΚΟ ΠΑΛΜΟ, στο φύλλο 1269 / 4 Μαΐου 2011, σελίδα 27, ημέρα Τετάρτη.

Νο 18 / 2011.

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι: Νο 17 / 27 Απριλίου 2011.

ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ
ΚΑI ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ.

Γράφει ο Γιώργος Ι. Καζαντζής.
Giorgoskaza.blogspot.com.

  
 Φώτο Νο 1. Το τσούγκρισμα του Πασχαλιάτικου αυγού, στη Βασιλική φρουρά των Ανακτόρων, το 1958.

Η Μεγάλη Γιορτάσιμη μέρα της Χριστιανικής μας Πίστης, η ΑΝΑΣΤΑΣΗ Του ΧΡΙΣΤΟΥ μας, με όλα τα καθιερωμένα ήθη και έθιμά μας στα Βασιλικά ανάκτορα.
Στη φώτο μας, ένα χαρακτηριστικό στιγμιότυπο, όπου, ο Βασιλεύς Παύλος, με την ιδιότητα του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων της χώρας και με την στολή του Ναυτικού μας, τσουγκρίζει το πασχαλιάτικο κόκκινο αυγό με το συμπολίτη μας Φρουρό, με την Κρητική ενδυμασία, Σταυριανίδη Απόστολο, που υπηρετεί τη  στρατιωτική του θητεία  το 1958.
Διακρίνονται ακόμα, από αριστερά, ο Γιατρός της φρουράς, ο συνταγματάρχης, υποδιοικητής της φρουράς, Στασινόπουλός και πίσω από τον Βασιλιά, ο Διοικητής της φρουράς, Παπαεμμανουήλ  Στυλιανός.  

Φώτο Νο 2. Δάσκαλοι και μαθητές του Θωμαϊδειου Αρρεναγωγείου Βλάστης το 1908.

 Δάσκαλοι και μαθητές της, πάλαι ποτέ, κραταιάς  Κωμόπολης Βλάστης σε πατριωτική μαθητική εκδήλωση το 1908!!
 Προσέξτε, φίλες και φίλοι, τον αριθμό των αρρένων μαθητών και δασκάλων και προσθέστε τα κορίτσια που, συνήθως είναι , σε αναλογία, περισσότερα από τα αγόρια  και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα για την όντως κραταιά Βλάστη της εποχής της σκλαβωμένης περιοχής μας!! Αν προσθέσουμε και τη λειτουργία του τριτάξιου Γυμνασίου της και όλες τις άλλες, παραγωγικές, οικονομικές, και κοινωνικές δραστηριότητές της, εύκολα συμπεραίνουμε την πρωτιά της στην Επαρχία Εορδαίας και όχι μόνο!!!                                                                                                 

Φώτο Νο 3. Κάτοικοι του Ινελι (Ανατολικό) σε αναμνηστική φώτο χωρίς τον εκ Τουρκίας επισκέπτη τους.

 Η επιθυμία του Τούρκου δάσκαλου- όπως τουλάχιστον δήλωσε-, Kemal Valcin, να επισκεφτεί το χωριό Ινελι (Ανατολικό), όπου γεννήθηκαν και μεγάλωσαν οι γονείς του και με την ανταλλαγή μετοίκησαν στην Τουρκία, γίνεται πραγματικότητα. 
Ο Τούρκος επισκέπτης, αφού έφτασε στο Καϊλάρ (Πτολεμαϊδα) -όπως το είχε σημειωμένο στο καρνέ του-, κατάφερε να βρει κάποιο συμπολίτη μας, γνώστη της Τουρκικής γλώσσας, που επικοινώνησε με το χωριό Ανατολικό που, όχι μόνο εξεδήλωσαν τη χαρά τους για την επίσκεψη του, αλλά και την προθυμία τους να τον φιλοξενήσουν στο χωριό. 
Έτσι, σε λίγο, η συνάντηση-υποδοχή, πραγματοποιήθηκε στο κέντρο του χωριού και στο καφενείο του, Στράτου Ν. Ζιρπιάδη, με πολλά χαμόγελα, αγκαλιές και φιλιά, κάτι που, προφανώς, δεν περίμενε ο Τούρκος φιλοξενούμενός τους που, προς στιγμή, προβληματίστηκε, αλλά γρήγορα συνήλθε και ανταπέδωσε με χαρά και με τα ίδια αισθήματα, όπως εκμυστηρεύτηκε στον διερμηνέα του.
Ύστερα από πολλά ερωτήματα-απαντήσεις και πληροφορίες, ο Τούρκος επισκέπτης του χωριού των γονιών του,  έβγαλε μια αναμνηστική φωτογραφία τους νέους συγχωριανούς των προγόνων του, αφού τους ευχαρίστησε, τόσο για την αγάπη τους και τα φιλικά τους αισθήματα, όσο και για την πρόταση φιλοξενίας τους για παραμονή στο χωριό Ινελι, υποσχέθηκε πως, στην επόμενη έλευσή του θα παραμείνει κοντά τους για αρκετές μέρες και τους προσκάλεσε να επισκεφτούν και αυτοί την πατρογονική τους γη.
Κάτι όμως, που δεν έγινε μέχρι σήμερα και από τις δύο πλευρές.
Σημειώνουμε, πως, από τη φώτο μας, απουσιάζει ο Τούρκος δάσκαλος, Kemal Valcin, προφανώς, η μεγάλη συγκίνηση και των δύο πλευρών να συνετέλεσε στην παράληψη μιας τέτοιας βασικής έκφρασης των φιλικών δεσμών, η, ακόμα και κάτι που, ίσως, δέσμευε τον φιλοξενούμενο, παρά την βούλησή του και το απέφυγε σκόπιμα και … αθόρυβα.
Στη φώτο μας, από αριστερά,  πρόσφυγες της Μ. Ασίας και Πόντου: Κασαμπαλής Θανάσης, Δημητρακίδης Φώτης, Τασόπουλος Βασίλης, Δημητριάδης Δημήτρης, Πετρίδης Χαράλαμπος, Σιδερίδης Γρηγόρης, Ζιρπιάδης Θ. Στράτος, Ζιρπιάδης Ν. Στράτος,   
Καραμανλής Ηλίας,  ο καλός μας φίλος και διερμηνέας του επισκέπτη, Νικολαϊδης Γιώργος, από Πτολεμαϊδα, Αναστασιάδης Χρήστος, ο εκ Σουρμένων καλός μας φίλος, Κούσης Βαγγέλης, συνοδός του διερμηνέα, από Πτολεμαϊδα, Σπυρίδης Σπύρος και ο Μισαηλίδης Σάββας.

Φώτο Νο 4. Οι λιγνιτωρύχοι τιμούν την προστάτιδά τους, ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ, το 1955.

Η παράδοσή μας, θέλει την Αγία, Βαρβάρα, ως προστάτιδα του πυροβολικού  και των λιγνιτωρύχων μας και αυτό όχι τυχαία, ή το επινοήθηκε κάποιος Νονός, αλλά , γιατί την έζησαν, την αισθάνθηκαν κατά τη διάρκεια των πολλών και άνισων αγώνων τους  και ιδιαίτερα οι πυροβολητές μας κατά τη διάρκεια  1940-1949, όπως και οι λιγνιτωρύχοι μας στις λίαν επικίνδυνες εργασίες τους στις πρόχειρες στοές και τα πηγάδια, στα έγκατα  της γης. Προκειμένου να βγάλουν το ψωμάκι της επιβίωσής τους για να μας εξασφαλίσουν τη χειμωνιάτικη θέρμανση μας και την πολυπράγμονη ηλεκτρική ενέργεια.
Έτσι, οι λιγνιτωρύχοι μας, τη μέρα της Γιορτής της, στις 4 Δεκεμβρίου, την τιμούν και την γιορτάζουν μαζικά στο χώρο της δουλειάς του με πολύ ευλάβεια.
Στη φώτο μας, οι λιγνιτωρύχοι της ΑΒΕΟΚ (Ανώνυμη Βιομηχανική Εταιρεία Ορυκτών Καυσίμων) συγκεντρώθηκαν στα γραφεία του εργοταξίου για να τελέσουν το ευχαριστήριο τελετουργικό της Ορθόδοξης Πίστης μας, προς την προστάτιδά τους, ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ, με τον Ιερέα της ενορίας Αγίου Στεφάνου, Παπά Γιώργη Κάσπαρη, βοηθούμενο από τον νεωκόρο του, μπάρμπα Αλέξη Παπαδόπουλο.
Διακρίνουμε, από αριστερά τους: Κρυαρίδη, Δαρδαμανέλη Γιάννη, Τσοκαρίδη Σάββα,  Κοταλακίδη Μιμήκο, Ατσο Σπύρο, Χάνογλου, Χαλυβόπουλο Γιάννη, Κωνσταντινίδη Νίκο, Κοσμίδη Γιάννη, Τραχανά Μανώλη, Παπαδόπουλο Κώστα, Πετρίδη Χρήστο, Φραγκουλίδη Νίκο, Κοκοβιάδη Αχιλλέα, Γεωργιάδη Παναγιώτη, Βελιόπουλο Ανέστη, μπάρμπα Γιορδάνη, Ποζίδη Αγησίλαο, Παπαδόπουλο Παναγιώτη, Ιτσκο Γιώργο, Χαϊτίδη Κώστα,, Τσιτσιρίδη  Αρσένη, Κουτουκλέρ Θωμάς, Καραλάκο Νίκο, το νεωκόρο Μπαρμπα Αλέξη Παπαδόπουλο με την τσάντα των αμφίων του Ιερέα,  Παπά Γιώργη Κάσπαρη, αρκετά παιδιά των εργαζόμενων και γνωστών μας-άγνωστων λόγο φακού και… χρόνου.
        
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στον ΕΟΡΔΑΪΚΟ ΠΑΛΜΟ, στο φύλλο 1268 / 27 Απριλίου 2011, σελίδα 27, ημέρα Τετάρτη.

Νο 17 / 2011.

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι: Νο 16 / 20 Απριλίου 2011.

ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ
ΚΑI ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ.

Γράφει ο Γιώργος Ι. Καζαντζής.
Giorgoskaza.blogspot.com.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΧΡIΣΤΟΥ  ΘΕΑΣΑΜΕΝΟΙ…

 



Φώτο Νο 1. ΚΑΪΛΑΡΙΑ 1924(Πτολεμαϊδα), η 2η ΑΝΑΣΤΑΣΗ στον Ιερό Ναό του Αγίου Στεφάνου.

Πρώτο μέλημα, φίλες και φίλοι, των προσφύγων του 1922-1924  στη μητέρα Πατρίδα ήταν να κτίσουν τη δική τους Εκκλησία για να τοποθετήσουν το μοναδικό τους Θησαυρό που μπόρεσαν να διασώσουν και να μεταφέρουν στη νέα τους πατρίδα, έστω και με την ελπίδα της γρήγορης επιστροφής τους στην πατρική τους γη.
Έτσι, οι νέοι κάτοικοι των κάτω Καϊλαρίων και όχι μόνο, σε αρμονική συνεργασία με τους ελάχιστους γηγενείς κατοίκους και με επικεφαλείς τους πρόσφυγες Ιερείς, Παπαφώτη και Παναγιώτη Λιβεριάδη, μετέτρεψαν το κατεστραμμένο Τουρκικό “Τζαμί” σε Εκκλησία με την ονομασία, "ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ  ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ", σε ανάμνηση, προφανώς, Ναού της περιοχής των αλησμόνητων Πατρίδων
Θα πρέπει να σημειώσουμε, πως, στα κάτω Καϊλάρια μετοίκησε το μεγαλύτερο μέρος των προσφύγων της Θρακιωτών.
Στη φώτο μας, οι ενορίτες του Αγίου Στεφάνου, με τα λάβαρα και τις διασωθείσες εικόνες της Ορθόδοξης Πίστης μας, γιορτάζουν τη 2η ΑΝΑΣΤΑΣΗ Του ΧΡΙΣΤΟΥ μας το 1924, με φόντο την πρώτη Εκκλησία του Αγίου Στεφάνου.

Φώτο Νο 2. Ο Πασχαλιάτικος οβελίας της οικογένειας Καζαντζή το 1964.

ΠΑΣΧΑ 1964 και η οικογένεια του, Γιάννη Καζαντζή, πιστή στην παράδοση προετοιμάζει το μεσημβρινό γεύμα που δεν είναι τίποτε άλλο από τον σουβλιστό οβελία και το ροδοκόκκινο γευστικό κρασάκι της παραγωγής τους.
Ο τεράστιος χώρος της αυλής με τα διάφορα καρποφόρα δέντρα και το ηλιόλουστο της Αναστάσιμης ημέρας ήταν ότι καλλίτερο για τη σχετική προετοιμασία και τη συνέχειά της.
Τις σχετικές προετοιμασίες και εργασίες, περί του οβελία, ανέλαβε ο εκ Καρδίτσας ειδήμον, Καρατζάς Νίκος.
Στη φώτο μας, από αριστερά:
Σειρά 1η : Δύο μικρά κοριτσάκια της γειτονιάς, η εγγονή Καζαντζή Μαρία, η γειτονοπούλα, Γιάννα Καρκαντώνη, η εγγονή, Καζαντζή Ελπίδα, ο εκ Καρδίτσας εργοδηγός, Καρατζάς Νίκος, που εργάζονταν στην κατασκευή του εργοστασίου Αζώτου (ΑΕΒΑΛ) και δίπλα η σύζυγός του Ζωή.
Σειρά 2η : Καρκαντώνη Θεμ. Μαρία, Καζαντζή Ελισάβετ, σύζυγος Γεωργίου που δοκιμάζει το ψητό (οικοδέσποινα Β΄), η σεβαστή μας Μητέρα, Καζαντζή Ι. Ελπίδα, ο σεβαστός μας Πατέρας, Καζαντζής Γιάννης και ο γράφων, Καζαντζής Ι. Γιώργος.

Φώτο Νο 3. Η Βασιλόπιτα του εργατοτεχνικού προσωπικού του Δήμου μας, το 1983.

 Πιστός στις παραδόσεις, τα ήθη και έθιμα του λαού μας, ο νεοεκλεγείς Δήμαρχος, για 2η τετραετία το 1983, Ανέστης Σπανίδης, επισκέφτηκε τις εγκαταστάσεις του εργατοτεχνικού προσωπικού του Δήμου, όπου, οι εργαζόμενοι επεφύλαξαν ενθουσιώδη υποδοχή, στον παλιό τους γνώριμο Δήμαρχο, φίλο και  Άνθρωπο και τον ευχήθηκαν, χρόνια πολλά και καλή επιτυχία στη νέα του τετραετία, χωρίς να παραλείψουν να τον δηλώσουν και τη δικά τους  διάθεση να τον βοηθήσουν στο έργο του για το καλό της πόλης και των συμπολιτών τους. 
Συγκινημένος, ο Δήμαρχος, τους αντευχήθηκε, για την καινούργια χρονιά και κατά την συνήθειά του, αφού, τους χαιρέτησε και τους ασπάσθηκε όλους, έκοψε, κατά το έθιμο, την βασιλόπιτα.
 Κατά πληροφορίες μας, τυχερός νομίσματος, της  χρυσής λίρας του 1983, ήταν ο επιστάτης ύδρευσης, Ρωμύλος Παπαγαθονίκου.
Στη φώτο μας, από αριστερά:
Σειρά 1η, όρθιοι: Παπαγαθονίκου Ρωμύλος, Μάγγος Χ; , Χ; Δημήτρης, Μάτζαρης Γιάννης, Αλεξάκης Αρχέλαος, ο Δήμαρχος, Σπανίδης Ανέστης, , ο γνωστός μας-άγνωστος X; ,Μάγγος Απόστολος, που μόλις διακρίνεται, Καραγιαννάκος Παναγιώτης, Αρβανίτης Λευτέρης, ο Δημοτικός σύμβουλος, Καραγιαννάκης Γιώργος, ο δημοτικός σύμβουλος, Τσαχουρίδης Αλέκος (Τόρος) και ο Καλαβρινός Νίκος.
 Σειρά 2η, καθιστοί : Χατζηστεφάνου Στάθης, οι δύο γνωστοί μας-άγνωστοι, X;  ,X;  και Περπέρογλου Χρήστος.

Φώτο Νο 4. Συμμαθητές της ΣΤ΄ τάξης του 8τατάξιου Γυμνασίου Πτολεμαϊδος το 1947.

Όχι, όχι, φίλες και φίλοι, δεν πρόκειται για πρόχειρο διαγώνισμα στο σχολείο, γιατί κάτι τέτοιο δεν προκύπτει σενάριο, από την όλη εμφάνιση της φώτο μας, δεδομένου ότι, θα έπρεπε η κόλλα του 4 ου  να είχε μονογραφηθεί, από τον επιβλέποντα καθηγητή, για αντιγραφή από τον 5ο  και ως εκ τούτου το σενάριο αυτό απορρίπτεται….
 Ίσως πάλι, οι  καλοί φίλοι και συμμαθητές, να επέλεξαν, ο καθένας το δικό του τρόπο ανάγνωσης, κάτι που συνάδει με το όλο σενάριο της παρουσίας τους στη φώτο μας, δεδομένου ότι, ο 1ος, από αριστερά, Γρηγόρης Λεγνίδης, παρακολουθεί, με ιδιαίτερη προσοχή, το πουλάκι του φωτογραφικού φακού και  προφανώς, λογίζεται το.. μάθημα, ο 2ος , Γιάννης Σαββουλίδης, βαθιά απορροφημένος στο αναγνωστήριό του, ο 3ος, Νίκος Ευσταθιάδης, σε μεγάλη σκέψη και προφανώς απόγνωση κρατάει το κεφάλι του για καλό και για … κακό, ο 4ος   ,Στέργιος Βαβούρας, σε κατάσταση πλήρους νηνεμίας (Βλάχος την καταγωγή), συνεχίζει απαθής να αντιγράφει το γενικό συμπέρασμα του μαθήματος, από τον 5ο, Στάθη Μπαλτατζίδη, που φαίνεται να κατέχει καλά  το ..  άθλημα-σκηνικό.
Όμως, το τραπεζάκι με το λευκό τραπεζομάντιλο, στο πεζοδρόμιο κάποιου καταστήματος και η .. αναμνηστική φωτογραφία, μας παραπέμπουν σε κάποιο άλλο  σενάριο και πολύ σύνηθες, για την εποχή εκείνη, που ονομάζονταν… “καμουφλάζ   
Τα συμπεράσματα δικά σας, φίλες και φίλοι αναγνώστες...

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στον ΕΟΡΔΑΪΚΟ ΠΑΛΜΟ, στο φύλλο 1267 / 20 Απριλίου 2011, σλίδα27, ημέρα Τετάρτη.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στον ΠΤΟΛΕΜΑΙΟ, στο φύλλο 3868 15 Απριλίου 2011, σελίδα 12, ημέρα Παρασκευή.

Νο 16 /2011.